تبليغاتX
به نام آنکه از لادن گلی ساخت

به نام آنکه از لادن گلی ساخت

 

                                                

 

آقاي رشيد پور براي فرزندش چه آرزويي دارد ؟ 

 آرزو ميكنم كه هيچ وقت خداي بالای سرش را فراموش نكند چون در این صورت مطمئنا هیچ اتفاق خیلی بدی برایش نمی افتد. 

- چكار مي تواني برايش بكني كه خدايش را فراموش نكند ؟

 فرزندم 7 ماهش است شايد از يكي دو سال ديگر وقت آن باشد كه به آن ياد بدهم كه دخترم كسي بالا سرت است.

 - چه جوري ياد مي دهيد ؟ 

 بهش ميگم كه هلن من اگر آن بالاسري بخواهد تو را ببرد بالا هيچكس نمي تواند تو را بزند زمين ولي اگر بخواهد كه بزندت زمين هيچ دوستي رفيقي و غيره و مادرش هيچ كاري نمي تواند بكند.

(۲۹/۳/۸۶)

 

چند جمله ی ساده گفتی و شاید حتی چندین بار هم شنیده بودم این حرف ها را ... ولی نمیدانم این دفعه چه شد ... همین که این حرف ها را میزدی فکر کردم قشنگ ترین نصیحتی است که تا به حال شنیده ام! راستی راستی چه خوب گفتی ... حرفت هیچ موقع یادم نمی رود!!

 

+ نوشته شده در 86/03/31 توسط لادن |


                            

                                                       همه می پرسند :



                                                چیست در زمزمه مبهم آب ؟

                                              چیست در همهمه دلکش برگ ؟

      چیست در بازی آن ابر سپید ، روی این آبی آرام بلند ، که تو را می برد این گونه به ژرفای خیال ؟

                                             چیست در خلوت خاموش کبوترها ؟

                                            چیست در کوشش بی حاصل موج ؟

                                                     چیست در خنده جام ؟

                               که تو چندین ساعت ، مات و مبهوت به آن می نگری ؟



                                                             نه به ابر ،

                                                             نه به آب ،

                                                            نه به برگ ،

                                                   نه به این آبی آرام بلند ،

                                            نه به این خلوت خاموش کبوترها ،

                                       نه به این آتش سوزنده که لغزیده به جام ،

                                              من به این جمله نمی اندیشم .



                                          من ، مناجات درختان را هنگام سحر ،

                                                  رقص عطر گل یخ را با باد ،

                                            نفس پاک شقایق را در سینه کوه ،

                                                صحبت چلچله ها را با صبح ،

                                             نبض پاینده هستی را در گندمزار ،

                                             گردش رنگ و طراوت را در گونه گل ،

                                                همه را میشنوم ، می بینم ،

                                               من به این جمله نمی اندیشم ،



                                                     من به تو می اندیشم

                                                     ای سرا پا همه خوبی ،

                                                  تک و تنها به تو می اندیشم .

                                                               همه وقت

                                                                همه جا

                                                     من به هر حال که باشم

                                                         به تو می اندیشم.

                                                 تو بدان این را ، تنها تو بدان ،

                                                                 تو بیا ،

                                                 تو بمان با من ، تنها تو بمان ،



                                            جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب ،

                                           من فدای تو ، به جای همه گلها تو بخند ،

                                            اینک این من که به پای تو در افتادم باز ،

                                                  ریسمانی کن از آن موی دراز ،

                                                           تو بگیر ، تو ببند ،



                                                                 تو بخواه ،

                                                   پاسخ چلچله ها را ، تو بگو ،

                                                   قصه ابر و هوا را ، تو بخوان ،

                                                   تو بمان با من ، تنها تو بمان



                                                  در دل ساغر هستی تو بجوش

                                           من همین یک نفس از جرعه جانم باقیست

                                              آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش

 

                          

+ نوشته شده در 86/03/27 توسط لادن |


DESIGN BY : NIGHT SILENCE X

صفحه نخست
پست الکترونیک


دوستان من

ترفند و آموزش رایگان/ آهنگ برای وبلاگ
ننه ملیحه
ایرسا
سروین
*زهرا
*مریم
نفیسه
شیما
دوستان دیگر


نوشته های پیشین

مرداد 1387

تیر 1387
دی 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
اسفند 1385
آذر 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
آبان 1384
مهر 1384
شهریور 1384
مرداد 1384
تیر 1384



زمزمه های تنهایی

روزنه/داریوش
سایه/قمیشی
تاک/قمیشی
تا من بدیدم روی تو/ اصفهانی
تنها ماندم/اصفهانی
آرام جان/اصفهانی
غوغای ستارگان/اصفهانی
به یادت/اصفهانی
قالب های نایت اسکین


    تعداد بازديدها:

Design by : Night Skin