| تبليغات | X |
آقا جان سلام!
دلم برایت تنگ شده بود برای محرمت برای عاشورایت !! چقدر دوست داشتم محرم زودتر بیاید و ... آمد !!
نمی دانم چرا امسال فرق می کند ... نگو ... نگو ... امسال گرفتار کنکوری و حاجت میخواهی یاد ما را کردی ... نه ... خدا میداند که امسال جور دیگری است ... خنده دار است که بگویم به سرم میزند بروم مویم را کوتاه کنم و قیافه ی پسرانه بزنم و برم هیئت بلوکمان ... نمی دانی شب که میشود و رفت و آمد بچه های هیئت راه میفتد چه حسرتی میخورم ... خوش به حالشان ... !
آقا جان یک چیزی بگویم؟! ... میگویند خیلی مهربانی به همه کمک میکنی ... به مهربانیت ایمان دارم اما میترسم حرفم ناشکری باشد و ناراحت شوی .... راستش ... تکراری شده ... همه چیز تکراری شده حتی گناهایم...!
نمی دانم احساس میکنم گیر افتادم راه نجاتی هم ندارم ... احساس میکنم زندگیم جوری شده که همش دور خودم میچرخم ... منتظر یک اتفاقم ... نمیدانم چه اتفاقی ... شاید آن اتفاق فقط یک کلمه باشد شاید فقط یک نگاه شاید فقط ... نمیدانم چه ... فقط میدانم آنقدر منتظر آن اتفاقم که خدا میداند ...
دیگر نمی دانم چه بگویم کلی حرف دارم ولی نمی دانم چه طوری بنویسمشان ... پس این سه نقطه ها باشد جای آن حرف ها این طور بهتر است انگار ! ... ... ... ... ...
علي را وصف در باور نيايد
زبان هرگز ز وصفش برنيايد
علي با درد غربت آشنا بود
علي تنهاترين مرد خدا بود
علي درآستين دست خدا داشت
قدم در آستان كبريا داشت
علي سوز و گدازي جاودانه است
علي راز و نيازي عاشقانه است
دل دريايي اش درياي خون بود
زخون باغ و بهارش لاله گون بود
علي را وصف در باور نيايد
زبان هرگز ز وصفش برنيايد
نواي عشق از ناي علي بود
اذان سرخ ، آواي علـي بــود
علي را قدر ، پيغمبر شناسد
كه هركس خويش را بهتر شناسد
علي را وصف در باور نيايد
زبان هرگز ز وصفش برنيايد
دل ز عشق تو دريا شد يا علي
جان ز شوق تو شيدا شد يا علي
*
وقت دعا با دل های پاکتون من رو هم دعا کنید
یه خط یادگاری
رو دیوار نوشتم
دلو جا گذاشتم
بریدم
گذشتم
دو تا قطره ی اشک
روی شیشه حیرون
یکی گریه ی من
یکی مال بارون
غصه هایت اینجاست
زیر انگشتانم
تو بگو تا به کدامین شب تار
غصه ات را بنوازم با عشق !
مهم نیست كه اقیانوس باشی یا یك بركه ی كوچك آب.... زلال كه باشی آسمان در تو پیداست !!!
تولدت بود چند روز پیش.....
کیک تولدت را خوردیم ... ولی حیف که خودت نبودی ... تولد چند سالگیت بود ؟ .... آهان ۱۱۷۳ ساله شدی .... نفسمان برید که ۱۱۷۳ شمع را فوت کردیم ... !
راستی بیا پیش ما که سال دیگر تولدت را پیش ما باشی دلمان برایت تنگ شده ....راستش دیگر نفس نداریم !!!
...و آنگاه آفتابگردانی از گوشه ای طلوع کرد و به میان کارهای ما سرک کشید و ما هیچ ندانستیم آمدنش از کدام سو بود.
می دیدیمش که هر روز از سحرگاهان یک جا می نشیند و بالا آمدن خورشید را نظاره می کند و تا شامگاهان همچنان روی بر او نگه می دارد و با او می گردد و آنگاه تازه دانستیم که چرا به او میگویند آفتابگردان !
و از آنجایی که خورشید در اسطوره ها نماد حقیقت بود آفتابگردان را نکو داشتیم و خواستیم تا با ما بماند و نشان ما باشد نه به آن نشان که خود را حقیقت پنداریم و نه حتی به آن توهم دکه روی خود را به سوی حقیقت بدانیم بلکه تنها به نشان آرزویی که در سویدای قلبمان رویییدن گرفته بود که : ای کاش میتوانستیم آن گونه باشیم.
و اگر غیر از این بود او هرگز نمی پذیرفت !
*
به دعای همتون نیاز دارم تو رو خدا برام دعا کنید!
*
